Harteman Wildfowl - Braziliaane taling

Braziliaanse taling

Koppel (vrouwtje links). © Jan Harteman

Amazonetta brasiliensis
Engels: Brazilian teal
Duits: Amazonasente
Frans: Sarcelle du Brésil
Noors: Brasiland
Tjechies: Kachnicka rudonohá

Van de Braziliaanse of Brazilie taling zijn twee ondersoorten bekend, namelijk de Kleine (A. b. brasiliensis) en Grote Braziliaanse taling (A. b. ipecutiri). Het zijn slechts kleine verschillen die beide ondersoorten onderscheidt. Vooral de grootte tussen beide soorten is het belangrijkste kenmerk. De Grote Braziliaanse taling is een trekvogel die voorkomt in het zuiden van Brazilië, Paraguay, Bolivia, Uruguay en het noorden van Argentinië. De Kleine ondersoort is een standvogel en komt noordelijker voor.

De naam 'taling' is meer een benaming van de soort dan dat het aangeeft tot welke familie ze behoren. Ze worden namelijk tot de Roestende eenden (Pronkeenden) gerekend, want ook de Braziliaanse taling rust graag in bomen net als de Mandarijneend en Carolina-eend. Er is niet veel bekend over de leefgewoonten van de eenden in het wild, omdat ze leven in ondoordringbare gebieden waar mensen niet of moeilijk kunnen komen. Ze leven voornamelijk in open lagunen in tropische beboste gebieden, in moerassen en langs drassige rivieroevers. Ze eten voornamelijk plantaardig, dus in beschermd milieu eten ze vooral sierwatervogelkorrels waarin alle nodige voedingsstoffen zitten.

Braziliaanse talingen zijn NIET geheel winterhard en men zal ze tijdens koude dagen (onder het vriespunt) dan ook vorstvrij moeten houden. Zorg er wel voor dat de eenden altijd kunnen zwemmen, ook als ze binnen in een schuur worden gehuisvest. Ook moet er in de binnenruimte frisse lucht zijn en mag het niet stoffig zijn.
De talingen broeden in een nestkast, de 6 tot 8 eieren worden 25 dagen lang door het vrouwtje bebroedt waarna de eitjes uitkomen. U dient de eendjes te ringen als ze 15 dagen oud zijn met een ring van 9 milimeter. Als de eenden 1 jaar oud zijn zijn ze geslachtsrijp.