Witvleugelboseend in Sylvan Heights Waterfowl Center, Scotland Neck, VS
Cairina scutulata
Engels: White-winged woodduck
Duits: Malaienente
Frans: Canard à ailes blanches
Spaans: Pato de Jungia
Noors: Jungeland
Tsjechies: Pizmovka belohlavá
De Witvleugel boseend is het nauwst verwant aan de Muskuseend (Cairina moschata) uit Midden- en Zuid-Amerika, samen vormen zij het geslacht Cairina. Dit is dan ook de enige soort waarmee de eend gelijkenis vertoont, zelfs binnen de Roestende eenden familie. De familie van de Roestende eenden is sowieso een groep eenden die lang niet allemaal verwant zijn aan elkaar. Terwijl de Muskuseend dus in Zuid-Amerika leeft, komt de Witvleugel boseend alleen voor in de tropische regenwouden van Zuid-oost Azië. Tegenwoordig leven ze alleen nog in Bangladesh, Assam en Sumatra. Vroeger (vóór de 20e eeuw) leefden er ook nog veel eenden in Thailand, Maleisië, Java en het uiterste zuiden van China.
Helaas gaat het niet meer zo goed met deze eenden dan voor de twintigste eeuw. Sinds het begin van de twintigste eeuw zijn de aantallen snel gedaald wat te wijten is ontbossing, drooglegging en jacht. Er zijn nog slechts enkele populaties die bovendien erg geïsoleerd leven zodat ze niet veel met elkaar in aanraking komen. Ondanks dat het tegenwoordig een beschermde soort is wordt er door de inlandse bevolking nogsteeds op de eenden gejaagd. Omdat het vrij tamme eenden zijn, zijn ze een makkelijke prooi. Deze tamheid is veroorzaakt door de opnieuw geïntroduceerde eenden die afkomstig zijn uit een Thais opfokcentrum. Hierdoor zijn ze niet meer zo bang voor mensen. De aantallen in het wild worden geschat op 350 tot 450. Mede door de geïsoleerde populaties is de kans op inteelt erg groot, de herintroducties zijn dus zeker wel hard nodig om dit laatste te voorkomen.
In beschermd milieu zijn er ook niet al te veel. Ik heb zelf deze eenden in drie verschillende collecties gezien, namelijk in de collectie van P. Kooij & Sons ('t Zand, Noord-Holland), Diergaarde Blijdorp (Rotterdam) en in de duitse Wuppertal Zoo. De eerste Witvleugel boseenden kwamen naar Europa in 1851 waar ze in de Londense Zoo werden gehouden. Sinds enkele jaren zijn er ook enkele eenden in de handel terechtgekomen, dit geeft de particuliere liefhebber ook de kans om met deze zeldzame soort te kweken. In Engeland bij de Wildfowl & Wetlands Trust zijn sinds 1969 ruim 400 eenden gefokt.
Deze eenden zijn gemakkelijk te houden, maar zijn niet helemaal winterhard. Men kan ze gewoon sierwatervogelkorrels geven en gemengde granen. Ook eten ze wel mee van zee-eendenkorrels of garnalen. De 6 tot 15 eieren komen na 33 tot 35 dagen uit.
Witvleugelboseend met witte kop in Sylvan Heights Waterfowl Center, Scotland Neck, VS
Witvleugelboseend met bonte kop in Sylvan Heights Waterfowl Center, Scotland Neck, VS
© Jan Harteman / Harteman Wildfowl / www.harteman.nl
Witvleugelboseend in Sylvan Heights Waterfowl Center, Scotland Neck, VS
