Kolgans


Europese Kolgans (Anser albifrons albifrons),
Copyright © R.J. Breman

Anser albifrons
Engels: Greater White-fronted goose
Duits: Bläßgans
Frans: Oie rieuse

De kolgans is een van de algemeenste overwinterende ganzen in Nederland. Als broedvogel is de soort schaars. De typische witte snavelbasis en de dwarse zwarte 'vegen' over de buik maken de soort gemakkelijk herkenbaar. De typische V-vormige vlucht dient om energie te besparen; gebleken is dat vogels bij toerbeurt de leiding nemen. De andere vogels volgen dan in de 'slipstream' van de voorganger, die dus het zwaarste werk doet. Kolganzen eten voornamelijk gras, maar soms ook oogstresten van suikerbieten. In hele natte gebieden eten de ganzen ook graswortels en wilde planten op akkers en akkerranden.

Het aantal broedvogels is sinds 1980 licht toegenomen, tot ongeveer 200 broedparen. Een veel sterkere toename is te zien in het aantal overwinterende kolganzen. Sinds 1970 stijgt dit aantal hoewel de toename sinds medio jaren '90 stagneert tussen de 500.000 en 650.000 vogels.


Europese Kolganzen op hun nest (Anser albifrons albifrons),
Copyright © R.J. Breman

Er zijn vijf verschillende ondersoorten van de Kolgans bekend, in Europa worden vooral de Europese (Anser albifrons albifrons) en de Groenlandse Kolgans (Anser albifrons flavirostris) gehouden door vogelkwekers.

Ringmaat voor Europese en Groenlandse kolgans: 16mm
Ringmaat voor Tule kolgans: 18mm

De oudste Kolgans bekend werd 25 jaar en 3 maanden. (bron)


Tule Kolgans (Anser albifrons elgasi),
Copyright © Jan Harteman


Groenlandse Kolgans (Anser albifrons flavirostris),
© Jan Harteman

 

© Jan Harteman / Harteman Wildfowl / www.harteman.nl