Copyright © Jan Harteman
Branta ruficollis
Engels: Red-breasted goose
Duits: Rothalsgans
Frans: Bernache à cou roux
De Roodhalsgans is een van de meeste populaire soorten in collecties.
Het is ook niet verwonderlijk, het is een prachtig gansje met een goed karakter.
Ze zijn prima te huisvesten in een groep van meerdere koppels, sommige kwekers zweren er zelfs bij omdat een enkel koppel niet snel tot voortplanting zou overgaan.
De reden hiervan kan zijn dat Roodhalsganzen paren vormen voor het leven, dus ze willen graag een partner kiezen die bij hen past.
Roodhalsganzen kunt u houden op een grasveldje, want grazen doen ze heel graag. Beplant het perk echter niet te dicht met struiken, ze houden van vrij uitzicht.
Een vijver hoeft niet heel groot te zijn, 2x2 meter per koppel is wel voldoende.
Zoals gezegd moet het park schaars begroeid zijn. Wanneer men zorgt voor enkele beschutte plaatsen kunnen de ganzen er een nestplaats uitzoeken. Zelfs een stuk boomstam kan verkozen worden om ernaast een nest te maken; het biedt enige beschutting, maar ook vrij uitzicht. Roodhalsganzen zijn geslachtsrijp in hun 3e levensjaar. Er worden zo'n 3 tot 7 lichtgroene eieren gelegd. Het vrouwtje broedt de eieren in 24 tot 26 dagen uit, haar man bewaakt het nest tegen indringers. Nestcontrole kan dan ook wel eens lastig zijn. Ook de kuikens worden heel goed beschermd door hun ouders, natuurkweek is dan ook prima mogelijk. Wel moet men oppassen voor nest- en kuikenroverij door ieder mogelijke roofdier. Op de 12e dag zijn de jonge gansjes oud genoeg om te ringen met een vaste voetring van 12mm.
Het zijn erg plezierige ganzen die het ook in een gemengde collectie goed doen. Ze zijn eerder vriendelijk dan vervelend tegenover andere vogels en soortgenoten.
Het nest van een Roodhalsgans. Copyright © G. Groenewald
