Bronsvlekduif
Turtur chalcospilos
Grootte: 15 cm
Het verspreidingsgebied van het bronsvlekduifje ligt in Afrika van Ethiopië tot het noorderlijk deel van Zuidwest-Afrika, het Transvaal gebied, Natal en de oostelijke Kaapprovincie.
Het verschil tussen doffer en duivin is bij deze soort moeilijk te zien.
De doffer heeft een fierdere houding, bredere nek en smaller bekken. De duivin heeft een meer gekrompen houding, fijnere nek en breder bekken.
Deze duiven zijn zeer goed te houden in een volière. Ze zijn niet geheel winterhard (bij erg koude temperaturen is een beetje bijverwarmen aan te raden) en gaan niet zo gemakkelijk tot kweken over. Deze vrij rustige duiven kunnen bij de meeste soorten gehuisvest worden. Ze vertoeven veel op de grond of in de lagere regionen van de volière.
Ze eten tortelduivenvoer of een fijne parkietenmengeling, eiwitkorrel, groenvoer, miereneitjes soms een meelwormpje. Verder vooral vers drinkwater, wat mineralen, grit en een piksteen beschikbaar stellen.
In het broedseizoen hoeft u zich geen zorgen te maken over nesten, want die maken deze duiven zelf in een struik of boom. Ook maken ze hun nestje wel in een nestkast. Het zijn geen erg vaste broeders zodat de eitjes dikwijls onder lachduifjes uitgebroed worden, welke goede surrogaat ouders zijn.
Met dank aan G. Dewilde, België
© Jan Harteman / Harteman Wildfowl / www.harteman.nl
© G. Dewilde
Engels: Emerald-spotted Wood-pigeon
Duits: Bronzeflügeltaube
Frans: Colombe émeraudine à bec noir
Spaans: Palomita aliverde
Broedtijd: 13 dagen
Ringmaat: 4,5 mm
Snavelkleur: zwart
Poten: rood
Iris: donkerbruin
© G. Dewilde
Deze duifjes verkiezen het struikgewas en de droge wouden, die ze paarsgewijs en in de nabijheid van waterplassen uitkiezen. Ze maken hun nest laag bij de grond.