Woerd ♂ in zomerkleed. Noord-Amerikaanse Stekelstaart (Oxyura jamaicensis jamaicensis)
© Jan Harteman, 2002, Foto genomen in eigen collectie
Oxyura jamaicensis
Engels: Ruddy duck
Duits: Schwarzkopfruderente
Frans: Érismature rousse
Van de Stekelstaarteend zijn 3 ondersoorten bekend. De Noord-Amerikaanse Stekelstaart (Oxyura jamaicensis jamaicensis) is de bekendste ondersoort en velen zullen niet eens weten dat er uberhaubt nog meer ondersoorten zijn. De andere twee ondersoorten zijn de Peruviaanse Stekelstaart (O. j. ferruginea) en de Columbiaanse Stekelstaart (O. j. andina). Deze laatste twee worden zelden of niet gehouden in beschermd milieu. De Noord-Amerikaanse Stekelstaart wordt ook wel Rosse Stekelstaart genoemd, maar het vaakst hoort men de naam Ruddy duck, de naam die de Engelsen en Amerikanen gebruiken voor deze soort.
Het verschil tussen de Noord-Amerikaanse, de Peruviaanse en de Columbiaanse stekelstaart is vooral de kleur van de kop. Het postuur van de drie ondersoorten is vrijwel gelijk. De Peruviaanse is de grootste en de donkerste en misschien zelfs een soort op zich, hij lijkt sterk op de Argentijnse Stekelstaart (Oxyura vittata). De kop van de woerden is meestal helemaal zwart, maar af en toe hebben ze witte vlekken op de wangen. De woerden van de Columbiaanse Stekelstaart hebben een witte tot doorlopende zwarte kop, vaak gevlekt. Zoals op de foto's te zien heeft de Noord-Amerikaanse stekelstaart een glanzend zwarte kop met mooie witte wangen. De diep kastanjebruine borst en rug zien we terug bij de Noord-Amerikaanse en Peruviaanse ondersoorten. Bij de Columbiaanse is dit wat valer.
Woerd ♂ baltsend. Noord-Amerikaanse Stekelstaart (Oxyura jamaicensis jamaicensis)
© Myles Lamont
Zoals alle echte stekelstaarteenden hebben ook de Ruddy ducks een lange stijve staart die vooral bij het baltsen heftig in de lucht wordt gestoken. Ook wordt de staart als roer gebruikt voor het duiken onder water, maar toch is de stekelstaart meer bekend om de balts. Tijdens het baltsen van het woerdje richt hij zijn staart recht op naar boven, terwijl hij met zijn snavel trommelt op zijn buik. Dit 'trommelen' hoor je duidelijk, al heeft het toch meer weg van ratelen, en tijdens dat trommelen komen er luchtbelletjes onder de borstveren vandaan. Dit is erg grappig om te zien en het is een van de aantrekkelijkheden van deze soort.
Net als alle stekelstaarteenden heeft ook de Ruddy duck een vrij grote vijver nodig die ook vrij diep is. Ruddy ducks lopen namelijk niet erg makkelijk op het land en verblijven dan ook het grootste deel van de dag op het water. Er wordt veel gedoken en als men meerdere koppels bezit, dan ziet men de woerden erg vaak en heftig baltsen tijdens de paartijd. Opvallend is dat de Ruddy duck op z'n mooist is in de zomer, en niet zoals de meeste soorten eenden, in de herfst en winter! Als men Ruddy ducks samen met andere soorten op de vijver houdt, heeft men dus het hele jaar door iets moois op de vijver zwemmen. Stekelstaarteenden broeden zowel in nestkasten als op de grond tussen de beplanting. De 6 tot 10 eieren die gelegd worden, komen na ongeveer 20 tot 26 dagen uit.
Ruddy ducks eten vaak gewoon mee met de andere eenden, sierwatervogelkorrels eten ze graag, maar ze zijn verzot op drijvend voer zoals floating en garnalen. Dit is makkelijker op te nemen, omdat ze graag zwemmend eten. Je kunt ook een bak eten in het water plaatsen, maar als je niet over floating beschikt, dan kun je hierin beter zaden of granen voeren, omdat gewone korrels gaan schimmelen.
Wijfje ♀ Noord-Am. Stekelstaart (Oxyura jamaicensis jamaicensis)
© Jan Harteman / Harteman Wildfowl / www.harteman.nl
Woerd ♂ in rui, Noord-Am. Stekelstaart (Oxyura jamaicensis jamaicensis)
